Masarap magka best friend. Masarap ung pakiramdam na alam mong ung taong yan, andiyan lang palagi para sayo. Anytime, pwede mong tawagan, itext, i e-mail, i chat. Ung taong anytime na may problema ka, alam mong aaalalayan ka. 

Marami akong kakilalang ganyan. Marami akong kaibigang ganyan. Piling piling mga kaibigan na nasasatisfy lahat ng sinabi ko.

Masarap magkaroon ng karelasyon. Masarap ang pakiramdam na romantically involved ka. Masarap ang may kayakap sa gabi bago matulog. Masarap ung anytime na humingi ka ng kiss, ibibigay sayo. Masarap ang may ka holding hands. Masarap ung feeling na naglalakad kayo, sobrang lapit niyo at ung kamay mo ay nasa bewang niya. Masarap na may taong anytime, pwede mong sabihan ng “I love you” at makakarinig ka ng “I love you too” or better, isang masarap na masarap na kiss ang isasagot niya sa sinabi ko.

Yan, plus ung mga una kong sinabi, ay ang mga rason kung bakit mahal na mahal na mahal kita. Kung bakit ka mahalaga. Kung bakit akin ka, at sa’yo ako.

You’ve been with me every time I fall, every time I cry because of my family, every time I almost gave up with life. You were there: a strong figure I can lean upon anytime I need to. You never left me despite my physical, emotional and mental flaws.

You were there physically, emotionally and mentally. A person ready to support an emotionally-scarred individual. 

That’s why I love you.

I love you. :)

And I’m here for you too. ALWAYS. :) 

I wish to extend my deepest gratitude to you: My love, my shield, my other half, my fortress, the owner of the hands that perfectly fit with mine, my always hug-gable pillow, my hanky, my blog, my punching bag (joke lang haha), my best friend and lover.

Happy 19th monthsary sa pinakamamahal kong girlfriend! :D ayiee. miss na kita. :D

I love you. :D  21 days to go, magkikita na tayo. biruin mo, sakto pang 21 days! haha. :)) 

miss na kita. di bale, malapit na tayong magkita. :D

Society of Applied Mathematics of UPLB.

ano ba tong org na to? Noon, gustong gusto ko pumasok dito. As in. Nakilala ko sila ate Rome (na akala ko si ate Redg) at ate Chrym. Crush na crush ko pa nun si ate Redg dahil sa Wyre, tapos nalaman ko, SAM-UP pala siya. Lalo akong ginanahan sumali.

I think it’s one of the things under the concept called ‘innocence’. pag may crush kang member ng org, gusto mo na sumali para malapitan mo siya. parang si Joyce. Crush si Paul kaya sumali siya ng Buklod. 

It’s one of the reasons I attended every orientation presented by the organization. Nung first year, first semester, ang dami naming umattend. technically, snacks lang naman habol ko. at dun ko naging crush na crush ung t-shirt nila. ung yellow na may robot? It was AWESOME.

May mga oras na halos wala ka talaga sa sarili mo. Siguro, un ung moment na nagprepresent na ako sa org. Nadala ako sa aura, naintimidate ng mga tao. I’m not easily intimidated, nadala lang siguro ako ng mga friends kong gustong sumali. Technically, ung mga gustong sumali ay hindi ko naman talaga kakilala. Wala nga akong blocmate na sumali ng org eh. come to think of it, ngayon ko lang narealize un. siguro maya maya maaalal akong may kasama pala akong sumali.

Si Eman, blocmate ko! kaso, di naman siya tumuloy. 

nagkasundo kasi kami ng girlfriend kong hindi na kami magoorg. tama na ang Buklod at Council na paghahandugan ko ng oras ko. Pero hindi, hindi ako nakinig sa kanya. SUmali parin ako ng samup. ngayon ko narealize na talagang hindi ko alam ginagawa ko ng mga panahong un.

So yeah. I’m currently racking my brains. Ang naaalala ko, si Mehc ung kaharap ko nun at mga unknown faces. Ang naaalala ko, ako pa nagsasabing ‘tara na, sali na tayo.’

Is it really worth it? Is it worth it na magpakupal para sumali? Worth it bang mangupal ng mga applicants? 

Apparently, Merryl was the only reason kaya ako nag hold on sa pagsali. In the middle, ayaw ko na eh. I didn’t deserve to be treated that way. Nanay ko nga, hindi ako sinisigawan ng ganun. Tapos they are mere strangers and they have the right just because I want to be a member of the org?

Are they talking about the concept of power? At that moment, is the act of humiliating someone their greatest aphrodisiac? It’s funny to think that way. Then comes this dress code. What do they want us to learn? Kung pano mag mukhang gulay? Kung pano magmukhang aswang? Matuto ng pokemon? The moment they saw us, nagpapicture sila. Cosplay lang pala gusto niyo eh. edi sana, pumunta nalang tayo ng megamall.

It didn’t dawn on me na while I’m an applicant, I have the chance to quit but once I become an official member, there’s no turning back. You have to accept every responsibility, every financial burden. It didn’t dawn on me na what if I lost Merryl? Gugustuhin ko pa bang maging member ng org? But yeah, now I’m a member, and Merryl’s not with me na. So yeah. needless to say, I lost the spark of being a member of the organization.

Marami akong kayang gawin. I may not be the best, pero alam kong kaya ko. Jack of all trades, ikanga. Nakita ng org un. Naging member of the week agad ako. Pangatlo ata ako na nabigyan ng award na yun. Bakit nung naglaho ako, walang naghabol sakin? Wala man lang nagtanong kung anong nangyayari sakin. I mean, one -third ng batch ko, hindi active. kasama na ako sa mga un. Nakakapagtaka lang na wala man lang sa mga active ang nagsabing ‘Monica, okay ka lang ba? Bakit hindi ka na umaattend?’ ang naririnig ko ay ‘oi monica! bakit wala ka sa body meeting?’ na ang harsh pa ng pagkakasabi tapos ang pinaparating ay ‘kami, nasa body meeting. ikaw, wala. unfair.’

ang nakakaintindi sakin, ung mga hindi active din. and they experienced what I did. para bang, gusto ka lang ng batchmates/committee mates mong umattend for the sake of the completion of the batch and the committee. May best committee pa ksing tinatawag. they don’t want you as an individual. they don’t even miss you. 

I came back after a long period of time. nobody even greeted me ‘ui, Monica, kumusta na?’ All I got were stares that were saying ‘oh, himala! umattend tong gagong to.’

Buti pa si Aljohn, sweet ang batchmates. sabi niya, minsan daw umattend siyang body meeting. tapos, ang salubong sakanya, parang balikbayan. tipong lahat tinanong siya na ‘ui aljohn, kumusta ka na? tagal mong nawala ah!’ o diba. ang sweet. palibhasa puro babae batchmates niya. eh batchmates ko, puro tarantadong lalake. hahaha :))

bakit kaya ganun? haha. funny lang talaga.

Anyway, dahil nga alam nilang kaya kong gumawa ng mga bagay bagay, ginawa nila akong Head ng Tulong Dunong. Dalwa naman kami. and sabi ni Joseph, assistant Head daw ako. I understand naman dahil nga hindi naman ako active since Birthday ko. Birthday gift ko pala sa sarili ko ang hindi na pagattend ng activities at body meetings ng sam-up. :) 

This would be my last draw. Last na to. Since hindi naman na mauulit ang pagiging Head, alam kong hindi na ako magiging event head next year. I would spend my June, July and half of August giving my best para sa Tulong Dunong then after niyan, bye bye na. Hindi kasi ako sanay na hindi ginagawa lahat ng makakaya ko sa isang responsibilidad. kaya ayan.

Last act. Tulong Dunong 2012. After niyan, I would forget that I am a member of sam-up.

After July 31, 2012 or August 7, 2012, 11:59 P.M., I would claim to be a FORMER MEMBER of the worst org ever, the SOCIETY OF APPLIED MATHEMATICS OF UPLB.

Here I am on my bed, hands on the keyboard, eyes glued on the screen as a string of letters forming sentences composed of words are trying to conceptualize what’s going on with by brain. 

what am I right now?

well, let me start with high school.

First year, I was a nobody. Coming from a middle-class family, I struggled to keep up with the lifestyle of my schoolmates: head held high as if they own everything in the world. well, technically, they have everything. Plenty of money, a good house, a good car, a good school. So yeah. high school welcomed me with open arms. Met my first love, gibbered through my English, lagged behind General Science, excelled in Math. Sports? Just badminton. Music? Just the guitar.

But it was a disaster. I thought things were going fine but no. Their level of mentality was pretty hard to reach. The way they think is either too high or too low for someone like me.

Second year was fun. Now that I realize these things, (hahaha). I got peers who speak in pure English and, thanks to them, I’ve been quite fluent with mine. Because of them (particularly my ex), I have no problem speaking with English-speaking people. Because of them, I can express my thoughts full well in English without worrying about my grammar. 

Then I met this girl. At that moment, I thought I was just acting normally. but no, things weren’t normal. 

Still excelled in Math. Got fine with my English. Aced Biology. Sports? I got along well with table tennis too. And chess. Music? Still the guitar. And I got back in romance with my piano.

Third year? naging kami. haha. It  was my first relationship ever but then again, it was a disaster. :)) Lasted for two straight months. Now another guy came after me and wooed me, and the heck, I tried it with him. BAM! Second relationship. but it didn’t work out. as it turns out to be, panakip butas ko lang siya. sorry to say, but yeah. just being honest here. 

and then I met her. yeap! That’s her! Long story. Huge impact.

In this year, I experienced being hurt, being down. I even had thoughts of suicide. This was when I considered transferring to another school but had no idea how. This was when I had devilish thoughts to kill every person I hate. But several very trustworthy and reliable friends helped me to keep my head straight. I don’t want to drop names here, but yeah. I owe all of you my deepest gratitude. Because of you, I’m still here. Alive, sane, numb, happy.

Aced Geometry and Trigo, hated Chemistry, Successful in English. Sports? Same, same. Music? *ngiti*

Fourth year. Significant contributions were my math competitions. I got to see the real world. Cliche may it seem, but it’s the truth. 

COLLEGE! YEY!

College is the best part of my life. Even though I’m still halfway through it, I know this would be the most significant chapter of my life. I can’t be happier. 

First year: I gained friends. Lots of them. Lots more than Grade school (I can’t remember who they are now hahaha sorry for the amnesia) and High school (five) combined. I met blocmates, close and very close friends outside the course who surprised me because they understood every bit of me. Friends na mapagsasabihan ko ng kahit ano. define kahit ano.

Then I met her. The one who holds my heart until now. One of the most important. One of my most loved. Until now, our story goes on: love and passion and desire combined together, forming one of the most complex and simplest relationships of all time.

Then came BUKLOD. A leadership opportunity came before my eyes. Until now, I have no regrets being the Information Committee Head of the College of Arts and Sciences Student Council A.Y. 2011-2012. That’s another story. :))

SECOND YEAR.

SUM-PA. one heck of an org. member of the Scholastic Committee. 

passed AMAT 170. damn! I’m a proud passer. kahit 2.75 yan, pinaghirapan (talaga?) ko yan kahit papano. :))

as usual, napasa ko naman lahat kahit hindi nageeffort masyado tulad nung mga talagang nagaaral. :P mayabang ako pagdating diyan, oo. pano ka ba naman hindi maiirita sa mga taong wala nang inatupag at bukambibig kundi acads nila? at minamaliit ka pa kasi nga hindi ka nageexcel sa acads. :P well, ang notes ko, hiram lang. nag eexer, stock knowledge lang. nagaaral before exams lang. Councilor at org member pa ako nito, partida. bakit halos pareho lang tayo ng grades? :P haha. bitter ba ako? no. proud lang. at inaantay ko sila marealize na hindi acads ang bumubuo ng solar system.

proud ako sa sarili ko. not so proud, but proud sa kaya kong gawin. napag sabay sabay ko ang mga bagay bagay na hindi napapabayaan totally ang kahit isa sa mga responsibilidad ko. ung acad org ko, hinayaan ko talaga kasi choice kong hayaan. ung iba na ayaw ko bitawan, hindi ko naman nabitawan. :)

lovelife, org, council, acads, work. Although I admit na hindi ako masyadong active sa iba, I’m proud of what I am right now.

Because of everything that happened, positively and negatively, eto ako ngayon. Striving to survive without leaving anything behind. I know I have faults, but I’m trying to work it out.

I am/was:

• A proud girlfriend of someone. :) One year and six months na kami. hehe. :D (10/21/10 - present hehe)
• A  former Councilor of the College of Arts and Sciences Student Council A.Y. 2011-2012.
• Student Assistant of the Department of Humanities (2010-present)
• A member of the Secretariat Committee of BUKLOD-UPLB (2011-2012)
• The Secretary General of BUKLOD-UPLB (2012-201w)
• one of the Heads of Tulong Dunong 2012
• a good singer. :D totoo! napapatulog ko ung girlfriend ko, sa personal man o sa telepono. hehe.
• a guitarist. :)
• a frustrated pianist. hahaha.
• badminton player. yey! :D
• a beauty? :)) sabi nila, chicks daw ako. “mahaba” daw buhok ko, malakas daw dating ko. so yeah. habulin. yown. :))

Iba diyan, natapos ko na. Iba, sisimulan palang. Ung iba, going on and on hehehe. 

proud ako sa kung ano man ako ngayon. I have no regrets of the bad things I did in the past because without those, I won’t be like this: tough and fragile at the same time.

This is me. :) medyo pagod na ako magtype. bukas naman. :D 

marami akong bisaya songs dito na para satin. :D ang cute kaya. hehe. maiintindihan mo naman yan kasi bicolana ka rin. :) 

“ikaw ra ga, ikaw ra ga ang higugmaon ko.. wala na lain pa” ..lalalala. hehehe..

like you said, AWESOME 18 months. :D ang bilis noh. :D ang saya saya ko nga kahit problemado ako sa iphone ko. :) miss na miss na kita babe. :*

gusto ko na nga bumalik jan eh.. i miss you so much.. sobra.. ikaw ba, miss mo na kaya ako? hehe.

HAPPY MONTHSARY ULIT! celebrate nalang tayo pagbalik ko jan sa june, :D

ingat ka po jan ha? iwas sa mga malalandi jan,. umiwas sa temptation. :)) *pinky promise* di ka pa nagrenew ng vows mo. haha! love you! love you so much blue! :*mmmmmmwa!

wow.! :D sa mga kakilala namin, lahat na nagbreak, pwera kami. :D *haha!. for 18 months na magkasama kami, andami ng nangyari samin. :) as in define MARAMI: away-bati, gala, LSP mode namin, yung mga drama namin sa buhay na nag-iiyakan pa kami (epic fail talaga! :D), kahit sa simpleng paraan, ang saya saya talaga namin. :) sobrang saya, saya na alam mong walang ibang makapagpaparamdam sa’yo nun kundi siya lamang. :) ang nag-iisa kong BLUE. :) ang aking pinakamamahal, sweet, romantic at napakabait na blue! :D hehe. ilang beses na lagi ko nalang siya pinagdududahan dahil maraming nagkakagusto sa kanya.. aminado naman kasi akong hindi talaga siya mahirap mahalin.. sa kahit anong aspeto. :) pero sa bawat pagseselos na yun, nakikita ko kung gano niya ako kamahal, kung gano ko rin siya kamahal. siya ang pinakamahalagang tao sa buhay ko ngayon, kaya di ako makakapayag na mawala siya sakin.

mahal na mahal ko siya. kahit anong mangyari samin, maganda man o hindi, lagi akong nasa tabi niya.. tahimik nga lang, takot ako pag galit siya eh. :D pero kahit ganun, lagi ko siyang inaasar. haha! at pag nagalit na, magtatago na ako niyan. hehe!

sabi niya lagi ko siyang pinapaiyak kasi lagi ko siyang inaaway.. ang totoo, mahal lang talaga namin ang isa’t isa kaya madali kaming maiyak.. masakit sa puso pag nagaaway kayo ng mahal mo eh. ang huling iyak niya nung paalis ako, ibang iyak niya nun kasi biniro ko siyang hihiwalayan ko siya, haha! ang drama naman kasi namin nun.:) may paghila pa akong nalalaman sa maleta ko. hehe.. 

sa lahat ng yun, ang masasabi ko lang talaga, mahal na mahal ko siya. wala akong pakialam kung anong sasabihin ng mga tao sa amin.. ang importante sakin ngayon ay siya.. nagkaroon na ng direction ang buhay ko nung dumating siya, nabigyan ng kahulugan yung mga bagay bagay na ginagawa ko..

napalayo man ako sa pamilya ko, may isang magandang pangyayari naman ang nangyari, at yun ay  ang makilala ka. :) mahal na mahal kita. alam kong kakayanin natin lahat, basta magtiwala lang tayo sa isat isa. :)

and for the renewal of vows. :) mamahalin at aalagaan pa kita, proprotektahan kita sa mga taong naninira sayo, at hinding hindi kita iiwan :) siyempre, di na kita aawayin.. (weh? i’ll try my best not to :D:D) .

I LOVE YOU SO MUCH! HAPPY MONTHSARY! HAPPY 18th MONTHSARY! malayo man ako ngayon, nandito ka naman sa puso ko. hehe.. tandaan mo, walang imposible sa mundo! :)) have a good night!

ung feeling na pagkatapos mong basahin ng ulit ulit ung blog mo, gusto mo pa ulit magtype ng magtype. hahaha

space lang pala talaga kelangan namin. hindi ko naman pala kelangan tumingin sa iba. nung tumawag ako sa kanya kagabi, damn! I realized how I missed her voice. goodness. 

that moment when I was going sa apartment niya, i was stopped by a sudden thought na ‘what the hell am I doing?’

dunno. actually, i dunno. sabi ng tropa ko, ‘ayan ka nanaman eh. hindi ka nag-iisip.’

siguro nga. siguro kasi masyado lang kaming close. sabi nga ng iba, kelangan ng space sa isang relasyon. un nga. dahil naghiwalay kami last year, tumingin ako sa iba. hindi naman mahirap un kasi marami namang nagkakagusto sakin, maraming choices, maraming tao. pero hindi sila ang kelangan ko.hindi another romantic relationship ang kelangan ng utak ko.

it may feel nice na may iba/bagong nagiiloveyou sayo, may bagong nagccare. hindi naman kasi ako nauubusan nun. pero ayaw. pangit. i have to stick to one. hindi naman ako tinuruan ng nanay kong maging mapaglaro sa pagibig. ung tatay ko, playboy daw siya nun, pero pagdating sa nanayko, maayos siya. naging maayos siya after ng marriage.

babae ako, lalake tatay ko. kelangan ko pa ba magantay ng kasal bago maging loyal?

contradicting the thought, hindi sa hindi ako loyal. talagang mabilis lang ako matempt. kaya ayoko malaman na may nagkakagusto sakin eh, malakingkalbaryo, malaking sakit sa ulo. sana sa ibang magkakagusto sakin, sa kanila nalang ung nararamdaman nila.ipakit analang nila pag single ako. nagkakaproblema lang kasi ako.the more na inteentertain ko, the more na nagiging fond ako, and i would be claiming again na i’m feeling love pero at the end of the day hindi naman pala talaga. at the end of the day, bumabalik parin naman ako karelasyon ko. di naman ako nagkulang sa kanya as a partner. sadyang napapapatol lang ako sa mga lumalandi/nagkakagusto sakin.

confused. dalawa nanaman sila.

Noon, dalawa rin. nainlove ako kuno. akala ko inlove ako. pero putang ina naiisip ko ngayon kung pano ko napaggagawa mga un.

kelangan mamili ng isa. at kelangan manindigan sa isa. minsan  naiisip ko kung pwede bang wala na. pero shet. hindi ko ata kaya. after mo magkaroon ng relationship, napakahirap na maging single for a long time after nun. siguro officially speaking, single ka. pero may minamahal ka at may nagmamahal sayo. parang nung kay M**c, hindi naman kami pero alam naming ‘mahal’ namin isa’t isa. or siguro friends with benefits? ewan. ewan.

siguro distance lang kaya ako ganito. kaya ako napapatingin sa iba. eto nanaman ako eh. pero ayoko maulit. kung mauulit man, sana siya na talaga. pero hindi eh. kung siya, after grad pa un. eh isang taon nalang un sa elbi, ako dalawa pa. tapos ang dami pa nung tropang ayaw nga sakin dahil sa gnawa ko sa dating memhead. 

pangit, pangit. ngayon ko na naiisip na sana single nalang ulit ako para masubukan ko buhay kasama siya. alam kong magiging masaya since mahal niya ako, magkakakilanlan nalang ang kelangan. eh hindi eh, merong isa. andyan ung roommate/karelasyon ko. one year contract pa un. shet. 

pwede bang maging single nalang/ eh sa mahirap nga eh. ulit ulit? 

ang gulo talaga ng utak ko kahit kelan. minsan hindi ko gets kung nagiisip ba ako or sobra na sa isip eh. all or nothing, ikanga.

ang gusto ko lang naman eh masaya sila. kaso imposible ung hinihingi nila pareho. ang hinihiling nila ay ang makarelasyon ako. pero isa lang ako, hindi ko naman pwede hatiin sarili ko sa tatlo. ayoko pa namang nambabasted. 

sabi nila, hindi ka mapapatingin sa iba kung mahal mo talaga ung isa. WRONG. kung mapapatingin ka sa iba at babalik dun sa isa, dun mo marerealize na mahal mo talaga ung una. 

it takes great willpower to be able to think straight.